Categoriearchief: Artikelen 2022

Willens en wetens dingen doordrammen werkt niet

Weet je, het kan heel handig zijn om precies te weten wat je wilt. Het geeft je leven richting en een doel. Maar waar ik achter kwam, is dat het me ook vaak een frustrerend gevoel gaf, omdat ik ging doordrammen. Want niet altijd alles van wat je wilt gebeurd. En dat kon me mateloos frustreren. Daarnaast voelde ik me rot over mezelf. En dus zorgde het ook vaak voor stress.

Lees verder

Je hoeft je niet (meer) flinker voor te doen dan je bent

Je hoeft je niet meer flink voor te doen nu je een burn-out hebt, je mag je emoties weer ervaren.Als kind was ik een stoere meid. Ik was een gevoelig meisje en om dat te verbergen had ik me een stoere buitenkant aangemeten. Zo van: “Ik laat de kaas niet van mijn brood eten”, maar ondertussen voelde ik me onzeker en trok ik me van alles aan. Achter dat masker van ‘flink zijn’ kon ik me verstoppen zodat mensen niet zagen hoe het echt met me ging. Dat voelde minder kwetsbaar. Maar het was ook waardoor ik jaren later met mezelf in de knoop kwam.

Lees verder

Ben je je aan het aanpassen, of laat jij jezelf helemaal zien zoals je bent?

Na een lezing die ik had gegeven, gaf ik een klant een behandeling. Ze vertelde dat ze zich altijd aanpaste aan anderen. Iets wat ik vroeger ook had gedaan, en soms in mindere mate nog doe. En ik legde haar uit wat ik daarin zelf had ontdekt: “Als je je altijd anders voordoet als dat je bent, dan vind niemand je leuk om wie je echt bent”. Maar alleen maar voor het masker dat je draagt. Toen ik me dat de eerste keer realiseerde voelde dat als een pijnlijke ontdekking. Maar daardoor kon ik wel van vanaf toen andere keuzes te maken. En echtere relaties te bouwen.

Lees verder

De rol van omstandigheden had ik 30 jaar geleden graag had gehoord bij mijn burn-out

omstandigheden, shit happens

Toen ik mijn burn-out had speelde er verschillende  omstandigheden. De relatie met mijn ouders had het zoveelste dieptepunt bereikt. Mijn oma overleed. En mijn vriend verbrak onze relatie, waardoor ik ook nog moest verhuizen en op een plek terecht kwam waar ik niemand kende. Deze gebeurtenissen maakten wel degelijk dat het allemaal te veel was op dat moment. Later ontdekte ik pas mijn eigen aandeel in mijn burn-out.

Lees verder

Het herkennen van je burn-out is één stap, maar er zijn er meer…

Ik wist niet goed wat ik moest toen ik eenmaal door had dat ik een burn-out had. Mijn huisarts wist er niet veel van af. Ik ben mijn bedrijfsarts nog super dankbaar dat hij haarfijn door had wat er speelde en me dat ook vertelde. Tranen met tuiten zat ik daar te huilen, ik brak gewoon omdat hij de vinger precies op de zere plek wist te leggen. Maar dat was past de eerste stap in mijn herstel , want ja, ik wist nog niet HOE ik het kon oplossen.

Lees verder

“Wie ben ik nog?”, denk je dan….

Mijn manier van met de dingen omgaan was altijd: eerst kijken wat er van me verwacht wordt. En vervolgens dat gewoon doen. Dat dat soms niet fijn voelde probeerde ik dan te negeren. Ook al voelde ik het dan enorm wringen. Dan kon ik boos worden op mezelf of op anderen. Terwijl ik zelf die keuze had gemaakt. Maar dat zag ik toen nog niet.
Lees verder

De spanning en stress van dualiteit

Ik wist altijd goed wat ik wel en niet wilde. Maar omdat ik daar nogal gespannen mee omging, creëren ik juist wat ik niet wilde: Meer spanning. Zo hou ik niet van ruzie, dus wilde ik altijd alles op een aardige manier oplossen. Maar daarmee sneed ik mezelf in de vingers doordat ik dan vaak maar toegaf. Om er vervolgens achter te komen dat het niet goed voelde die dualiteit. Vervolgens bracht ik dat dan fel naar de ander, wat natuurlijk niet werkt en alleen maar juist gedoe bracht.

Lees verder

Zoek je veel burn-out informatie maar veranderd er weinig?

Toen ik mijn burn-out had wilde ik daar alles over weten. Mijn huisarts wist niet wat het was en stuurde me naar een psycholoog. Daar moest ik mijn verhaal doen, maar ik kwam niet voor mijn verhaal ik wilde weten wat ik kon doen om het op te lossen. En als ik een vraag stelde zei ze: “Wat denk je zelf?”, het voelde alsof ik niet zo goed tegen de buurvrouw kon praten, het hielp me geen steek verder. Internet was er nog niet, later heb ik boeken gelezen, dat gaf soms wel herkenning maar lost niets op. Lees verder

Zo word je weer de oude bij een burn-out

Veel uit de tijd dat ik mijn burn-out had is een mistige tijd. Ik weet nog wel dat ik wilde weten hoe dit had kunnen ontstaan en hoe ik zo vlot mogelijk weer ‘normaal’ kon zijn. Ik wist ook niet wat ik moest antwoorden als mensen me vragen stelden waar ik zelf ook niet de antwoorden op had. Het voelde alsof ik in een diepe put zat waar ik graag weer uit wilde komen maar ik kon de trap omhoog niet vinden. Lees verder