Ben je je aan het aanpassen, of laat jij jezelf helemaal zien zoals je bent?

Na een lezing die ik had gegeven, gaf ik een klant een behandeling. Ze vertelde dat ze zich altijd aanpaste aan anderen. Iets wat ik vroeger ook had gedaan, en soms in mindere mate nog doe. En ik legde haar uit wat ik daarin zelf had ontdekt: “Als je je altijd anders voordoet als dat je bent, dan vind niemand je leuk om wie je echt bent”. Maar alleen maar voor het masker dat je draagt. Toen ik me dat de eerste keer realiseerde voelde dat als een pijnlijke ontdekking. Maar daardoor kon ik wel van vanaf toen andere keuzes te maken. En echtere relaties te bouwen.

Lees verder

De rol van omstandigheden had ik 30 jaar geleden graag gehoord bij mijn burn-out

omstandigheden, shit happens

Toen ik mijn burn-out had speelde er verschillende  omstandigheden. De relatie met mijn ouders had het zoveelste dieptepunt bereikt. Mijn oma overleed. En mijn vriend verbrak onze relatie, waardoor ik ook nog moest verhuizen en op een plek terecht kwam waar ik niemand kende. Deze gebeurtenissen maakten wel degelijk dat het allemaal te veel was op dat moment. Later ontdekte ik pas mijn eigen aandeel in mijn burn-out.

Lees verder

Het herkennen van je burn-out is één stap, maar er zijn er meer…

Ik wist niet goed wat ik moest toen ik eenmaal door had dat ik een burn-out had. Mijn huisarts wist er niet veel van af. Ik ben mijn bedrijfsarts nog super dankbaar dat hij haarfijn door had wat er speelde en me dat ook vertelde. Tranen met tuiten zat ik daar te huilen, ik brak gewoon omdat hij de vinger precies op de zere plek wist te leggen. Maar dat was past de eerste stap in mijn herstel , want ja, ik wist nog niet HOE ik het kon oplossen.

Lees verder

“Wie ben ik nog?”, denk je dan….

Mijn manier van met de dingen omgaan was altijd: eerst kijken wat er van me verwacht wordt. En vervolgens dat gewoon doen. Dat dat soms niet fijn voelde probeerde ik dan te negeren. Ook al voelde ik het dan enorm wringen. Dan kon ik boos worden op mezelf of op anderen. Terwijl ik zelf die keuze had gemaakt. Maar dat zag ik toen nog niet.
Lees verder

De spanning en stress van dualiteit

Ik wist altijd goed wat ik wel en niet wilde. Maar omdat ik daar nogal gespannen mee omging, creëren ik juist wat ik niet wilde: Meer spanning. Zo hou ik niet van ruzie, dus wilde ik altijd alles op een aardige manier oplossen. Maar daarmee sneed ik mezelf in de vingers doordat ik dan vaak maar toegaf. Om er vervolgens achter te komen dat het niet goed voelde die dualiteit. Vervolgens bracht ik dat dan fel naar de ander, wat natuurlijk niet werkt en alleen maar juist gedoe bracht.

Lees verder

Zoek je veel burn-out informatie maar veranderd er weinig?

Toen ik mijn burn-out had wilde ik daar alles over weten. Mijn huisarts wist niet wat het was en stuurde me naar een psycholoog. Daar moest ik mijn verhaal doen, maar ik kwam niet voor mijn verhaal ik wilde weten wat ik kon doen om het op te lossen. En als ik een vraag stelde zei ze: “Wat denk je zelf?”, het voelde alsof ik niet zo goed tegen de buurvrouw kon praten, het hielp me geen steek verder. Internet was er nog niet, later heb ik boeken gelezen, dat gaf soms wel herkenning maar lost niets op. Lees verder

Zo word je weer de oude bij een burn-out

Veel uit de tijd dat ik mijn burn-out had is een mistige tijd. Ik weet nog wel dat ik wilde weten hoe dit had kunnen ontstaan en hoe ik zo vlot mogelijk weer ‘normaal’ kon zijn. Ik wist ook niet wat ik moest antwoorden als mensen me vragen stelden waar ik zelf ook niet de antwoorden op had. Het voelde alsof ik in een diepe put zat waar ik graag weer uit wilde komen maar ik kon de trap omhoog niet vinden. Lees verder

Het is oké om slechte momenten te hebben

Het leven heeft zijn hoogte en diepte punten en zo ging ook het herstel van mijn burn-out. Soms dacht ik oprecht dat ik een bepaald onderwerp doorgrond en opgelost had. En bleek dat toch niet het geval. Ik raakte dan vaak teleurgesteld in mezelf en werd er ook moedeloos van en  boos op mezelf. Maar ik weet nu dat het er gewoon bij hoort. Ik zal je uitleggen hoe dat zit…  Lees verder

Zo wordt je verliefd op jezelf


Een goede vriend van mij zei vroeger: “Je bent lief!”. Maar ik geloofde hem niet.
Het was namelijk volkomen nieuw dat iemand zoiets tegen me zei. Maar net als veel dingen in die tijd onderzocht ik van alles. Dus ook of het waar kon zijn. En dus ging ik bewijs verzamelen waarom ik lief was en waarom ik niet lief zou kunnen zijn. En ik kwam tot de ontdekking dat hij gelijk had. Wat een ontdekking was dat! Ik voelde echt veel beter.
Lees verder

Gezondheid belangrijker dan wat dan ook

We nemen onze gezondheid voor lief en denken vaak dat we heel veel nodig hebben om ons gelukkig te voelen. Hierdoor streven we dingen na die ons niet echt gelukkig maken. Maar dat hebben we niet door. Dus rennen we achter een wortel aan een touwtje achter dingen aan, die niet reëel zijn, of ons niet het geluk geven die we denken of hopen te gaan ervaren.

Lees verder